یادی از دکتر منوچهر صبوری با مروری بر یک خاطره

سید علیرضا هاسمی

در بین یکصد و خورده­ای واحد درسی­ ای که در طول دوره کارشناسی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران گذراندم، تنها یک درس دو واحدی را نمره کمتر از 12 دریافت کردم. و آن هم درس «جامعه شناسی سیاسی» آقای دکتر منوچهر صبوری بود که در کارنامه نیمسال تحصیلی­ام نمره 9 وارد شد.
تا آنجا که به خاطر دارم به دلیل مشغلة کاری که در دوره کارشناسی داشتم، انتخاب کردن واحد­های درسی متناسب با روزهایی که می­ خواستم، مشکل بود؛ از این رو در مورد درس­ هایی که دانشکده در هر ترم ارائه می­داد، گاهی مجبور به انتخاب درسی بودم که زیاد علاقه­ای به آن نداشتم. درس جامعه شناسی سیاسی از این دست بود که تدریس آن با آقای دکتر صبوری بود. اما به ناچار در آن ترم- به نظرم نیمسال دوم سال 64- این درس را گرفتم.
کتابی که برای این درس در نظر گرفته شده بود همان کتاب «جامعه شناسی سیاسی» بود که توسط خود ایشان ترجمه و انتشار یافته بود. ترجمه متن کتاب به نظرم سنگین می­ آمد؛  شاید هم به دلیل عدم علاقه­ ام به جامعه شناسی سیاسی و نظریه و نظریه­ پردازان مختلف آن بود که درک و فهم آن را برایم سخت و مشکل می­ نمود.

+ این یادداشت در روزنامه ایران 96/7/29 صفحه آخر و سایت انسان شناسی و فرهنگ انتشار یافته است.