کرونا؛ سد راه پیشرفت کلاس اولی ها

سید علیرضا هاشمی

تجربه ای که قبل از همه گیری کرونا، پدر و مادرهای دارای فرزند 1 1 داشتند؛ مشاهدة جهش فوق العاده فرزندشان در یادگیری و خواندن بود. به طوری که این کلاس اولی ها با ورودشان در مهر ماه به مدرسه و تلاش و مِهر معلم شان در انتقال دانش، طی فرایند کوتاه شش ماهه، موفق می شدند در ایام عید و فروردین ماه، تابلوی سر درِ مغازه ها و فروشگاه ها و یا تیتر عناوین خبری روزنامه ها را به طور کامل و یا با مکث و با کلام شیرینشان بخوانند.

این میزان از 1، برای اولیایی که هر روزه با فرزندشان سروکار دارند، اِعجاب آور و برای نوآموزانی که با مِهر معلمشان دل به درس و یادگیری می دهند، شادی آور و برای معلمین پایه اول که این نونهالان را در فراگیری و کسب آموزش می کنند، بسیار خوشایند است.

در حقیقت حضور و وجود مدرسه و کلاس، گروه همسالان، وسایل آموزشی و کمک آموزشی و به خصوص نقش محوری معلمان مهربان، چرخه آموزش و فراگیری را در این نونهالان تکمیل و پیشرفت و فراگیری جهش وار آنان را در سال اول دبستان  به وجود می آورد. بی تردید این شروع و پیشرفت استحکام بنای یادگیری و علاقه مندی به کسب دانش را در سال های بعد برای این نونهالان به آرمغان می آورد.

با سیطره همه گیری کرونا در کشور اما، این مهم دچار چالش جدی شد و نوآموزان کشورمان نتوانستند حضور خود را در کلاس های درس پایة اول استمرار بخشند؛ گرمای مِهر معلم شان را بچشند و آن خواندن و نوشتن جهش وار را تجربه کنند.

امسال یکی از دوستان دارای فرزند کلاس اولی، سؤال می کرد که آیا برای فرزندش معلم خصوصی بگیرد؟ و مشورت می گرفت که آیا این کار صلاح است یا خیر!

به نظر می آید که به خدمت گرفتن معلم خصوصی برای نوآموز کلاس اولی، چندان مناسب یادگیری اثر بخش و آن جهش اعجاب آور نباشد، چرا که در این چرخه، گروه همسالان، کلاس درس، آموزش جمعی، وسایل آموزشی و کمک آموزشی، حس رقابت، مِهر معلم، تشویق های فردی و گروهی و در مجموع حضور در فضاهای آموزشی است که نوآموزان را برای آموزش و یادگیری مستمر و آن جهش اِعجاب آور آماده می سازد.

اما، امسال سال دومی است که با حضور همه گیری کرونا و سویه های جدید آن، این نونهالان نتوانستند حضور مستمر خود را در فضاهای آموزشی تجربه کنند. این حضور غیر مستمر، فرایند آموزش را در نونهالان آنچنانکه باید و شاید و شایسته است استمرار نبخشیده است؛ از این رو پدر و مادرهای دارای فرزند کلاس اولی ممکن است شاهد آن جهش فوق العاده فرزندشان در یادگیری و خواندن در شش ماهه نخست نباشند.

امید است با ف1م آمدن شرایط، این نونهالان بتوانند با حضور در فضای گرم و صمیمیِ محیط آموزشی دبستان، در کنار گروه همسالان و مِهرورزی معلمان، آینده ای درخشان برای خود، فردایی تأثیر گذار برای جامعه و سرافراز دائمی برای اولیاء خود باشند.