
سید علیرضا هاشمی
ایده گرفتن، استفاده از اصول، نشانه ها و حال هوای هنرهای مختلف در کنار هم، راه و روشی خلاقانه است که هنرمندان می توانند با استفاده از تجربه خود، آثار نو و تازه ای خلق کنند. در این تلفیق خلاقانه هنرمند زیبایی های هنر-های دیگر را در حوزه تخصصی خود دخیل کرده و جلوه اثر خلق شده خود را دو چندان می کند.
امروزه می توانیم در عرصه مُد، فشن و طراحی پارچه و لباس هنرمندانی را ببینیم که با الهام گرفتن از معماری ایرانی، لباس های خود را با الهام از این آثار هنری طراحی و عرضه کرده اند، اما در نمایشگاهی با عنوان: «مِمَرآمود» که «پوشاندن معماری بر تن معمارش» معنا می یابد، با خلق یک اثر ترکیبی، معماری به مثابه تن پوشی در دستان هنرمند معمار، فرم گرفته و به آن جان تازه ای دمیده شده است.
در این نمایشگاه هنرمند موفق شده است با به خدمت گرفتن مدیوم های مختلف هنری به خلقی دست یابد که می توان از آن به «معمارانه مُد»یاد کرد؛ چرا که «مرضیه خالقی»به عنوان یک هنرمند، معماری شهر بم را در تن پوش هایی با فرم و حجمی مناسب و چشم نواز، بازسازی و طراحی کرده است.
+این یادداشت در سایت «انسان شناسی و فرهنگ» اتشار یافته است.
برچسب:
نویسنده: آبتین نیکنام